Klokslag negen uur was de spanning om te snijden aan de
startlijn op industrieterrein Everdenberg. Na de trainingsrondjes van afgelopen
weken om gewend te raken aan het parcours was nu het moment van de waarheid
aangebroken. Het startschot van jurylid Piet Baaij was nog niet uitgegalmd of
Rhys Bickers was al vertrokken. Met een kamikaze zet deed hij een poging om het
voltallige peloton te verschalken en te proberen een ronde voorsprong te
pakken. Na vijf kilometer zag Rhys dat dit een kansloze actie was en liet zich
terugzakken naar de groep. Waar Henk Imbos,John Arts en Joop Laarhoven in de
voorste gelederen aan het jagen waren om hem terug te pakken. Van de geloste
hield Nicole Koopmans met véél flair goed stand in het groepje met Jack van den
Luitgaarden en Jan Stultjens waarbij zij ook het kopwerk niet schuwde. Aspirant
lid Dirk Brounen is zeker een aanwinst voor de vereniging maar ook zijn poging
om weg te komen mislukte omdat Eddie Maanders met een fenomenale
krachtsinspanning de hereniging tot stand wist te brengen. Wat er ook werd
ondernomen het peloton wilde maar niet breken ondanks verwoede pogingen van
Rhys Bickers en Marcel Baaij. Vooraf was afgesproken dat na vijfendertig
minuten wedstrijd eerst de C- Master af zouden sprinten, een ronde later de
B-masters met nog een ronde later de A-masters. Kees Vissers (C-master) wist
dat hij kansloos zou zijn in de sprint. Met nog een ronde te rijden sprong hij
weg uit het peloton in de hoop steun te krijgen van wat jongkies. Ondanks de
hulp van zijn schoonzoon Marcel wist hij zijn poging niet tot een goed einde te
brengen en werd gepasseerd door de voltallige groep. Huub Sips en Wil van Dorst
probeerde elkaar de loef af te steken. Huub reed zijn rondjes in zijn uppie
maar met een straf en onderhoudend tempo. Wil sprong meerdere malen mee met het
peloton en wist op deze manier Huub uiteindelijk voor te blijven. De
gedoodverfde winnaar Henk Imbos (C-master) werd in een alles verscheurende
eindsprint voorbij gestoken door Ad Joore en Dick Exalto wat Ad de bloemen en
de hoogste plaats op het erepodium opleverde in zijn categorie. Zijn jongere
broertje Theo Joore deed hetzelfde maar dan bij de B-masters. Ondanks zijn
grote inzet bleek A-master Rhys Bickers niet kapot te krijgen en won de sprint
net voor aspirant lid John Arts.
dinsdag 24 maart 2015
Wedstrijd in lijn wtc Het Gouden Wiel
Nog drie wedstrijden te gaan en de onderlinge competitie bij wtc Het Gouden
Wiel zit er weer op en kan de eindbalans opgemaakt worden. De onderdelen die
nog verreden moeten worden zijn een korte en een lange individuele tijdrit in
de Willemspolder en een rit in lijn op industrieterrein Everdenberg. De winnaar
van het overal klassement is die coureur die tijdens de afgelopen competitie de
meeste ereplaatsen bij elkaar wist te sprokkelen. Henk Imbos en Henk Broos
zitten in een spannende strijd verwikkeld om de fel begeerde Jack Koenen bokaal
in de wacht te slepen.
dinsdag 10 maart 2015
2e trainingsrit wtc Het Gouden Wiel
Bijna alle coureurs waren het er over eens. Het
trainingsrondje op industrieterrein Everdenberg is van uitzonderlijke klasse.
Verkeersvrij met makkelijke bochten. Dit nieuws is na de eerste training binnen
de vereniging met een rap tempo rond gegaan met dank aan de sociale media. Wat
resulteerde in een overweldigende opkomst. In totaal gaven 41 goudenwielers
acte de precence op deze zonnige zondagmorgen. Waaronder 1 toeschouwer (Jan de
Geus), rustend lid Dick Verkerk was speciaal overgekomen uit Frankrijk en
erelid Jack Koenen en drie aspiranten maakten de groep compleet. De laatste 20
jaar niet meegemaakt dat er zoveel leden aanwezig waren op een fietsevenement
van wtc HGW was de reactie van een tevreden voorzitter Kees Pistorius.
De weersvooruitzichten waren uitstekend te noemen en de opkomst zoals gezegd fenomenaal. De wind was pittig en stond rijdend richting Wilhelminakanaal schuin voor. Maar dit had totaal geen invloed op het tempo. Het fietsmenu begon zoals het normaal begint. Samen enkele ronden inrijden en daarna mag de hel losbarsten. En dat deed het dan ook. Als de kleppers in vereniging zich gaan roeren dan is het voor vele alle zeilen bijzetten. Alleen de altijd in de top meedraaiende John Soeters is een taaie rakker die nooit maar dan ook nooit toe of opgeeft en niet uit het wiel is te rijden ongeacht het tempo.
De weersvooruitzichten waren uitstekend te noemen en de opkomst zoals gezegd fenomenaal. De wind was pittig en stond rijdend richting Wilhelminakanaal schuin voor. Maar dit had totaal geen invloed op het tempo. Het fietsmenu begon zoals het normaal begint. Samen enkele ronden inrijden en daarna mag de hel losbarsten. En dat deed het dan ook. Als de kleppers in vereniging zich gaan roeren dan is het voor vele alle zeilen bijzetten. Alleen de altijd in de top meedraaiende John Soeters is een taaie rakker die nooit maar dan ook nooit toe of opgeeft en niet uit het wiel is te rijden ongeacht het tempo.
Tussen al dit fietsgeweld reed Jan de Geus rond in zijn
zondagse kloffie op een fiets uit de oude doos compleet met carbidlamp en houten
velgen. Maar daar had de rest geen oog voor. Het laatste half uur veranderde de
training in een wedstrijd en die werd zoals je zou verwachten niet beslist op
het stuk tegen de wind maar juist op het stuk voor de wind. Hier vielen de
meeste slachtoffers te betreuren die hun tweede adem niet gevonden kregen. Al
gauw reden er meerdere groepen hun rondjes. Cor Pietserse, Jan Stultjens en Ton
Paulussen reden in een stevig en onderhoudend tempo kop over kop maar konden
niet voorkomen dat ze gedubbeld werden door een ontketend peloton. Daar tussen
reed een kwartet met Jack van den Luijtgaarden, Jos de Wit, Jan Meulman en Arold
van den Noort ook zei konden het peloton niet voorblijven. De zes koppige
kopgroep kon niet correct afsprinten omdat een duidelijke finishlijn ontbrak.
Dus de eer moest deze week gedeeld worden door Rhys Bickers en aspirant lid
John Arts. De overige ereplaatsen werden verdeeld over Ben van Gils, Drik
Brounen (aspirant lid) en Henk Broos. Volgende week de derde trainingsrit dan
met een duidelijke eindstreep.
zaterdag 7 maart 2015
Eerste trainingsrit wtc Het Gouden Wiel
Sinds jaar en dag trainen de renners van HGW op het rondje
rond de voormalige roeivijver van recreatieoord De Warande. Dit jaar komt daar
noodgedwongen verandering in. Door de verbouwing van het recreatieoord is het
wielerbaantje rond de plas dermate verkleind dat het een gevaarlijke
onderneming wordt om er met een peloton overheen te jagen. De komende vijf
weken zullen daarom de trainingen en een wedstrijd in lijn afgewerkt worden op
industrieterrein Everdenberg.
Michael van den Luitgaarden deed nog een poging om aansluiting te vinden maar zag tijdig in dat dit een kansloze onderneming was en liet zich terugzakken naar de tweede groepje. Met Jos de Wit en Kees Vissers. Ton Paulussen reed op een mountainbike tussen de groepen in zijn rondjes en dan is er geen mogelijkheid van schuilen of om je te verstoppen maar Ton zou Ton niet zijn en werkt toch de gehele training af.
Het is natuurlijk even wennen maar na een minuut of tien was
iedereen er het over eens dit is een prachtig parcours. Ruim 1600 meter lang en
ruimte genoeg om in te halen en'' last but not least'' bijna verkeersvrij. De
rijrichting was tegen het verkeer in dus die enkele verdwaalde beveiliger
werd ruimschoots op tijd opgemerkt. Het weer werkte wonder boven wonder
erg mee. De regen die werd verwacht bleef uit. Wel stond er een pittige zuid
westen wind die op het lange stuk richting het Wilhelminakanaal schuin voor
stond. De eerste ronden werden in een voor iedereen aannemelijk tempo
afgewerkt. Rhys Bickers was de eerste aanvaller van de dag zodat het peloton op
een lint kwam te zitten. Joop Laarhoven wist zich goed van voren te handhaven
ondanks de valpartij van vorige week tijdens de ''Cross for the corus'' waar
hij enkele gekneusde ribben aan over had gehouden schoof toch direct naar het
wiel van Rhys. Henk Imbos schuwde ook deze week het kopwerk niet. Samen met Dre
van den Heijkant wist hij aansluiting te vinden. Achteraan was het zuchten en
kreunen vooral op het lange stuk met wind in de rug. Hier werd het tempo
dermate opgevoerd dat de meeste naar adem aan snaken waren en er als stervende
zwanen affladderde. Hier werd ook een tweede groep gevormd die samen probeerde
het gat met de kop niet te groot te laten worden. Dit lukte niet helemaal want
als je er door zit is het moeilijk om toch nog de kracht te verzamelen en te
proberen de kopgroep te achterhalen. De tweede groep werd zelfs gedubbeld door
het viertal.
Michael van den Luitgaarden deed nog een poging om aansluiting te vinden maar zag tijdig in dat dit een kansloze onderneming was en liet zich terugzakken naar de tweede groepje. Met Jos de Wit en Kees Vissers. Ton Paulussen reed op een mountainbike tussen de groepen in zijn rondjes en dan is er geen mogelijkheid van schuilen of om je te verstoppen maar Ton zou Ton niet zijn en werkt toch de gehele training af.
Abonneren op:
Posts (Atom)